Urineweginfecties (UTI’s) zijn een veel voorkomende bacteriële infectie en antibiotica blijven de primaire behandeling. De meeste urineweginfecties zijn eenvoudig en verdwijnen met een korte kuur met orale medicatie. Sommige gevallen zijn echter complexer, vooral bij oudere of zwangere patiënten, waarbij intraveneuze antibiotica of een langere behandelingsduur nodig zijn.
Inzicht in urineweginfecties en hun ernst
Een “eenvoudige” urineweginfectie komt voor bij verder gezonde personen met een normale urinewegfunctie. Deze verdwijnen doorgaans met een antibioticakuur van 5 tot 7 dagen. “Gecompliceerde” urineweginfecties, die voorkomen bij patiënten met een hoger risico, kunnen sterkere interventies vereisen, waaronder IV-antibiotica of uitgebreide orale behandeling. Ongeacht de ernst, voltooi altijd de volledige antibioticakuur zoals voorgeschreven, zelfs als de symptomen verbeteren; onvolledige behandeling kan tot herhaling leiden.
Belangrijke antibiotica voor de behandeling van urineweginfecties
Er worden vaak verschillende antibiotica gebruikt. Nitrofurantoïne is een eerstelijnsmiddel met een laag resistentiepotentieel, hoewel het met voorzichtigheid wordt gebruikt tijdens de zwangerschap. Trimethoprim-sulfamethoxazol (TMP-SMX) is ook effectief, maar brengt het risico met zich mee van gevoeligheid voor de zon en Clostridoides difficile -infectie. Fosfomycin biedt een gemakkelijke behandeling met een enkele dosis en wordt als veilig beschouwd voor zwangere personen.
Voor meer resistente infecties, of wanneer eerstelijnsgeneesmiddelen falen, kunnen artsen zich wenden tot penicillines, cefalosporines of zelfs als laatste redmiddel carbapenems. Deze brengen echter een hoger risico op bijwerkingen met zich mee, waaronder allergische reacties, peesbeschadiging (fluoroquinolonen) of toevallen (carbapenems).
Nieuwe ontwikkelingen in de behandeling van urineweginfecties
De FDA heeft onlangs gepotidacine (Blujepa) goedgekeurd, een nieuw oraal antibioticum met een laag resistentiepotentieel voor ongecompliceerde urineweginfecties bij volwassenen en adolescenten. Een andere nieuwe behandeling, sulopenem etzadroxil-probenecid (Orlynvah), werd in 2024 goedgekeurd voor vrouwen die geen andere antibiotica kunnen gebruiken.
Symptomen beheersen en preventie
Terwijl antibiotica de infectie bestrijden, kunnen medicijnen zoals fenazopyridine tijdelijke pijnverlichting bieden. Vrij verkrijgbare pijnstillers (paracetamol, ibuprofen) kunnen ook helpen. Voor vrouwen met recidiverende urineweginfecties kan vaginale oestrogeentherapie toekomstige infecties verminderen.
Belangrijke opmerking: De resistentie tegen antibiotica groeit, waardoor verantwoord gebruik cruciaal is. Als u regelmatig last heeft van urineweginfecties (meer dan twee in de zes maanden), is een urinecultuur essentieel om ervoor te zorgen dat u de juiste behandeling krijgt.
Voorbij antibiotica
Voeding kan ook een rol spelen. Het vermijden van irriterende stoffen voor de blaas, zoals cafeïne en alcohol, kan het herstel bevorderen. Hoewel het onderzoek gemengd is, is cranberry-extract voorgesteld als een preventieve maatregel.
Uiteindelijk zijn een snelle diagnose en een passende behandeling met antibiotica essentieel voor het oplossen van urineweginfecties. Als de symptomen na 2-3 dagen behandeling aanhouden, raadpleeg dan uw arts.
Deze informatie is gebaseerd op de huidige medische richtlijnen en consensus van deskundigen. Volg altijd de specifieke aanbevelingen van uw zorgverlener.
