Nieuw onderzoek ontkracht de lang gekoesterde overtuiging dat het sluiten van de ogen het gehoor in luidruchtige omgevingen verbetert. In plaats daarvan tonen onderzoeken aan dat het open houden van je ogen – zelfs zonder je op iets specifieks te concentreren – het voor je hersenen gemakkelijker maakt om zwakke geluiden te detecteren in de aanwezigheid van achtergrondgeluid. De bevindingen, gepubliceerd in het Journal of the Acoustical Society of America, stellen intuïtieve aannames over de manier waarop onze zintuigen met elkaar omgaan in twijfel.
Waarom dit belangrijk is
Decennia lang hebben mensen instinctief hun ogen gesloten om zich te concentreren op zwakke geluiden, in de overtuiging dat hun gehoor hierdoor werd verscherpt. Dit idee kwam voort uit het idee dat het verminderen van sensorische input de focus op auditieve signalen zou vergroten. Uit het laatste onderzoek blijkt echter dat visuele informatie, zelfs minimale visuele stimulatie, het vermogen van de hersenen om geluid te filteren en te verwerken actief verbetert. Dit heeft gevolgen voor een breed scala aan scenario’s in de echte wereld, van verkeersbewustzijn tot het detecteren van stille signalen in drukke ruimtes.
De wetenschap erachter
Onderzoekers van de Shanghai Jiao Tong Universiteit hebben twee onderzoeken uitgevoerd om dit fenomeen te onderzoeken. De eerste testte het vermogen van 25 jongvolwassenen om zwakke geluiden (vogelgeluiden, typen, treinbewegingen) te identificeren in geluid van 70 decibel onder verschillende visuele omstandigheden: ogen gesloten, open met niets om op te focussen, statische beelden en dynamische video’s.
De resultaten waren duidelijk: deelnemers hadden geluiden nodig die 1,32 decibel luider moesten zijn om ze te kunnen horen met hun ogen dicht vergeleken met open. Dynamische visuele signalen (video’s die overeenkomen met de geluidsbron) verlaagden de detectiedrempel met maximaal 3 decibel, wat aantoont dat de hersenen afhankelijk zijn van gecombineerde sensorische input.
In het tweede onderzoek werden hersenactiviteitsscans van 27 deelnemers gebruikt. Uit de scans bleek dat het sluiten van de ogen de hersenen in een ‘overfilterende’ toestand bracht, waarbij zwakke geluiden en ruis werden onderdrukt. Het openen van de ogen, vooral met relevante beelden, bracht de hersenen in een meer prikkelbare, naar buiten gerichte toestand.
De kritieke toestand van de hersenen
Het onderzoek benadrukt het belang van een ‘kritieke neurale toestand’ – een evenwicht tussen stabiliteit en reactievermogen – bij geluidsverwerking. Wanneer mensen hun ogen sluiten, schakelen de hersenen over op agressieve filtering, waardoor zwakke signalen worden geblokkeerd. Het openen van de ogen levert extra signalen op die de hersenen in een meer ontvankelijke staat houden.
Eerdere onderzoeken hadden zich geconcentreerd op stille scenario’s waarbij het sluiten van de ogen de afleiding zou kunnen verminderen. Maar deze bevindingen tonen aan dat in luidruchtige omgevingen het beperken van de visuele input feitelijk de auditieve waarneming belemmert.
Implicaties in de echte wereld
De hoofdonderzoeker, Yu Huang, PhD, suggereert dat deze bevindingen praktische toepassingen kunnen hebben op gebieden als de lucht- en ruimtevaart (cockpitontwerp) en de ontwikkeling van hoortoestellen. Door te begrijpen hoe de hersenen gecombineerde sensorische input verwerken, kunnen ingenieurs omgevingen en technologieën creëren die de auditieve prestaties optimaliseren.
Wat u moet weten
De boodschap is simpel: als je iets probeert te horen op een luidruchtige plek, houd dan je ogen open. Hoewel het sluiten van je ogen de focus in stille omgevingen kan verbeteren, maakt het het actief moeilijker om zwakke geluiden te detecteren in chaotische omgevingen. De hersenen vertrouwen op visuele signalen om de auditieve waarneming te verfijnen, en het onderdrukken van die signalen verslechtert feitelijk uw vermogen om effectief te horen.
Deze studie versterkt het idee dat onze zintuigen niet geïsoleerd zijn, maar met elkaar verbonden zijn en samenwerken om onze perceptie van de wereld vorm te geven.
