Infekcje dróg moczowych: przewodnik po leczeniu i zapobieganiu

0
14

Zakażenia dróg moczowych (UTI) są częstą infekcją bakteryjną, a antybiotyki pozostają podstawą leczenia. Większość ZUM można łatwo wyleczyć krótkim cyklem leków doustnych. Jednak niektóre przypadki są bardziej złożone, szczególnie u pacjentów starszych lub w ciąży i wymagają dożylnych antybiotyków lub dłuższego leczenia.

Zrozumienie ZUM i ich ciężkości

„Proste” ZUM występuje u osób zdrowych, z prawidłową czynnością dróg moczowych. Zwykle ustępuje po 5-7 dniach przyjmowania antybiotyków. „Powikłane” ZUM obserwowane u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem mogą wymagać poważniejszych działań, w tym dożylnych antybiotyków lub długotrwałego leczenia doustnego. Niezależnie od ciężkości, zawsze należy stosować pełny cykl antybiotyków zgodnie z zaleceniami, nawet jeśli objawy ustąpiły; niepełne leczenie może prowadzić do nawrotu choroby.

Kluczowe antybiotyki w leczeniu ZUM

Istnieje kilka powszechnie stosowanych antybiotyków. Nitrofurantoina jest lekiem pierwszego rzutu o niskim potencjale oporności, chociaż należy ją stosować ostrożnie w czasie ciąży. Trimetoprim-sulfametoksazol (TMS) jest również skuteczny, ale niesie ze sobą ryzyko nadwrażliwości na słońce i zakażenia Clostridioides difficile. Fosfomycyna jest wygodnym, jednorazowym leczeniem i jest uważana za bezpieczną do stosowania u kobiet w ciąży.

W przypadku bardziej uporczywych infekcji lub gdy leki pierwszego rzutu są nieskuteczne, lekarze mogą zastosować penicyliny, cefalosporyny, a nawet antybiotyki ostatniej szansy karbapenemy. Leki te niosą jednak ze sobą zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym reakcji alergicznych, uszkodzeń ścięgien (fluorochinolony) czy drgawek (karbapenemy).

Nowe osiągnięcia w leczeniu ZUM

Niedawno FDA zatwierdziła gepotidacynę (Blujepa), nowy doustny antybiotyk o niskim potencjale oporności do leczenia niepowikłanych ZUM u dorosłych i młodzieży. W 2024 r. zatwierdzono kolejny nowy lek, sulpenem ezdadroxil-probenecyd (Orlynvah), przeznaczony dla kobiet, które nie mogą przyjmować innych antybiotyków.

Zarządzanie objawami i zapobieganie

Podczas gdy antybiotyki zwalczają infekcję, leki takie jak fenazopirydyna mogą tymczasowo złagodzić ból. Pomocne mogą być również dostępne bez recepty leki przeciwbólowe (acetaminofen, ibuprofen). W przypadku kobiet z nawracającymi ZUM terapia estrogenowa dopochwowa może zmniejszyć częstość występowania przyszłych infekcji.

Ważna uwaga: Oporność na antybiotyki rośnie, dlatego istotne jest odpowiedzialne stosowanie. W przypadku częstych ZUM (więcej niż dwa razy w ciągu sześciu miesięcy) konieczne jest wykonanie badania moczu, aby zapewnić odpowiednie leczenie.

Oprócz antybiotyków

Dieta może również odgrywać rolę. Unikanie substancji drażniących pęcherz, takich jak kofeina i alkohol, może sprzyjać gojeniu. Chociaż badania są sprzeczne, jako środek zapobiegawczy sugeruje się ekstrakt z żurawiny.

Ostatecznie, aby wyleczyć ZUM, konieczna jest wczesna diagnoza i odpowiednie leczenie antybiotykami. Jeśli objawy nie ustąpią po 2-3 dniach leczenia, należy skonsultować się z lekarzem.

Informacje te opierają się na aktualnych zaleceniach lekarskich i konsensusie ekspertów. Zawsze postępuj zgodnie ze szczegółowymi zaleceniami swojego lekarza.