Waarom #NASCAR racen bij nat weer vermijdt: bandenfysica en baanveiligheid
Rijden in hevige regen is echt pijnlijk. Het zicht daalde tot bijna nul. De remafstand wordt verdubbeld. Het werd een gok. Stel je nu eens voor dat je 320 km/u rijdt zonder ruitenwissers en kale banden. Dit is een doodvonnis. Dit is precies waarom NASCAR niet in de regen racet.
Andere motorsporten hebben te maken met gladde oppervlakken. Het is nat weer in de F1. Rallyauto’s presteren ook goed in modder en regen. NASCAR is niet zo. De reden is niet alleen een voorkeur. Deze omvatten natuurkunde, veiligheid en sportspecifiek ontwerp.
Als de donkere wolken binnendringen, verdwijnen de voorbereidingsdagen binnen enkele minuten. Teams testen banden bij bepaalde temperaturen. Ze hebben de ophanging aangepast om de grip op het circuit te verbeteren. Ze ontwikkelen brandstofstrategieën. Als het regent, wordt het bord gereset. Het doodt de concurrentiekracht. Het brengt verwarring.
Om het rijverbod op nat wegdek te begrijpen, moet je twee dingen weten: banden en asfalt. Laten we beginnen met rubber.
Gladde bandenfysica
Normale wegbanden hebben groeven. Deze groeven fungeren als kanalen. Pomp het water van de contactoppervlakken. Na verloop van tijd worden deze groeven dieper. Wanneer het loopvlak wordt verlaagd, gaat er remkracht verloren. Op natte wegen kan het lage profiel aquaplaning veroorzaken. De banden raken het wegdek niet meer. Het begraast de waterlaag.
NASCAR-banden zijn glad. Geen loopvlak. Er zijn geen groeven.
Dit ontwerp maximaliseert het oppervlak. Op een droge baan komt het grootste contactoppervlak overeen met maximale grip. NASCAR-auto’s genereren een enorme kracht. Ze nemen bochten onder hoge hellingshoeken. Ze versnellen. Gladde banden zorgen voor de wrijving die uw auto nodig heeft om 320 kilometer per uur te rijden.
Deze banden lossen een probleem op dat sliphoek wordt genoemd.
Wanneer een NASCAR-raceauto een bocht inrijdt, wijzen de banden in een iets andere richting dan de rijrichting van het voertuig. De banden slippen. Deze sliphoek creëert een zijdelingse kracht. Hierdoor kan de bestuurder van richting veranderen. De optimale glijhoek is ongeveer 2-4 graden. Als deze waarde wordt overschreden, verliest de auto de controle. Natte wegen vergroten dit risico exponentieel. Water vermindert wrijving. De glijhoek wordt onstabiel. Het ene moment ben je aan het draaien. Het volgende moment ben je aan het draaien.
NASCAR heeft natte banden. ze bestaan. Zelden gebruikt. De meeste nummers ondersteunen ze niet. Meestal varieert het weer te veel. Een veilige race is moeilijk te handhaven. Een competitieve race is bijna onmogelijk.
Montreal-uitzondering
Er is één uitzondering. In augustus 2008 veranderde de NAPA Auto Parts 200 in Montreal, Quebec de geschiedenis. NASCAR gebruikte voor het eerst natte banden in een puntenrace.
De race begon met slicks. Het regent. De race stopte. De bemanning installeerde acht jaar oude Goodyear-regenbanden en ruitenwissers. Chauffeurs testten de opstelling. Ze hadden last van plassen. Ze vermeden bijna-ongevallen. Twee chauffeurs verongelukt. Halverwege werd de race uitgeroepen.
Ron Fellows pakte de geblokte vlag. Hij won de eerste NASCAR-race die werd gehouden op apparatuur voor nat weer. Dit is een historisch moment. Het bewees dat regenbanden konden werken. De regels blijven hetzelfde.
Wegomstandigheden en risico’s voor de bestuurder
Naast de banden is de baan zelf de vijand. Asfalt gedraagt zich anders als het nat is. Olie en vuil drijven naar de oppervlakte. Het zicht vanuit de cockpit neemt af. Waternevel van voorlopende auto’s verblindt de volgende bestuurders. De racelijn wordt glad. Er is geen optimaal pad.
Chauffeurs kunnen het wegdek niet vertrouwen. Ze kunnen de rempunten niet beoordelen. Ze kunnen geen snelheid door bochten dragen. De kloof tussen succes en ramp is microscopisch klein. In een sport waar de marges al flinterdun zijn, wordt door het toevoegen van water de marge volledig weggenomen.
Het annuleren van een race heeft gevolgen voor iedereen. Teams verliezen configuratiegegevens. Omroepen worden geconfronteerd met een planningsnachtmerrie. Fans vertrekken met lege handen. Sponsors zien een verminderde exposure. Het grootste probleem is echter de veiligheid.
Is het de moeite waard om een paar natte ronden te riskeren? Gegevens zeggen nee. De techniek zegt nee. De geschiedenis van enkele voertuigongevallen op het gladde ovaal suggereert van niet.
NASCAR is nog steeds een droogweersport. Dit is een zorgvuldig overwogen beslissing. Het houdt chauffeurs in leven. Het beschermt de integriteit van het ras. Het houdt de sport duurzaam.
Het regent weer. Donkere wolken pakken zich samen. De bemanningen gaan inpakken. Fans wachten op de terugkeer van de zon.
Waarom #NASCAR races bij regen annuleert: huilers, drainage en veiligheid
Regen vertraagt niet alleen NASCAR-races. De klok stopt volledig. Dit is niet bedoeld om fans ervan te weerhouden te kijken. Dit is niet bedoeld om dure apparatuur te beschermen. Het gaat over natuurkunde en de angstaanjagende realiteit van wat er gebeurt als je banden grip verliezen op een baan met stromend water.
Wanneer de eerste druppel water het asfalt raakt, wappert er een waarschuwingsvlag. De bestuurder laat het gaspedaal los. De pace car brengt hen naar de pitstraat. De rode vlag gaat uit. De race is opgeschort.
Critici vragen zich soms af waarom ze niet gewoon doorgaan. De motor is erg heet. De banden zijn erg heet. De chauffeur heeft al ritme. Laten we kijken wie er wint. Maar racen op een nat NASCAR-circuit gaat niet alleen over ranking, het gaat over het leven. Het oppervlak is niet gemaakt voor water. Ontworpen voor rubber en snelheid.
Gevaar voor huilers
NASCAR heeft een grote verscheidenheid aan nummers. Talladega is een superspeedway. Bristol is een betonnen kom. Maar ze falen allemaal op dezelfde manier in water.
lichte regen? misschien. Bemanningsleden mogen straalblowers meenemen. Blaas lucht onder hoge druk om het vocht te verdampen en de racelijn te drogen. Als de baan snel genoeg uitdroogt, valt de groene vlag weer. De race wordt hervat.
zware regen? spel voorbij.
Water blijft niet alleen op het oppervlak van het asfalt zitten. Het trekt in de poelen eronder. Zoek dan de uitgang.
Dit is waar de Weepers in het spel komen.
Weepers zijn beekjes die door voegen, scheuren en voegen in de weg sijpelen. Ze verschijnen uit het niets. Het wegdek werd in één klap nat. Dan barst er een waterstraal los met een snelheid van 60 km/uur.
Stel je voor dat je een huiler raakt met 300 kilometer per uur.
De auto zweeft onmiddellijk. De grip gaat verloren. Het voertuig verandert in een slee. Zonder grip is sturen nutteloos. Remmen doen er niet toe. Je bent overgeleverd aan het momentum en de obstakels op je weg.
Groeven snijden: een wanhopige maatregel
NASCAR kent de huilers goed. Ze wisten dat veel afvoersystemen verouderd waren of niet geschikt waren om de grote hoeveelheden water die door stormen werden geproduceerd, te verwerken.
In sommige gevallen kunnen de autoriteiten bemanningen opdracht geven nieuwe groeven in het baanoppervlak te graven. Het zaagblad zaagt door het asfalt, waardoor kanalen ontstaan waardoor het water efficiënter kan wegvloeien. Het is een race tegen de klok. Hoe sneller het water kan weglopen, hoe kleiner de kans dat je plotseling gewelddadige huilbuien krijgt.
Maar het snijden van groeven is niet de oplossing. Dit is een tijdelijke verlichting. Feit is dat de track verzadigd is. Maar feit is dat regen het zicht kan verminderen. Dit neemt niet weg dat natte banden slechts de helft van de grip hebben van droge banden.
Infield-val
Hoewel de baan zelf beheersbaar is, vertelt het infield een ander verhaal.
Wanneer een auto van de baan glijdt, komt deze meestal op gras of grind terecht. In droge omstandigheden is dit een beetje een nadeel. Je kunt de stroom uitschakelen. U kunt met zo weinig mogelijk tijdverlies terugkeren naar de cursus.
in de regen? Het binnenveld veranderde in een modderpoel.
Op nat gras is de grip nul. De auto draait het binnenveld in en komt vast te zitten. Het verliest zijn momentum volledig. Het kan enkele minuten of zelfs een raceronden duren om de auto los te laten en terug op de baan te brengen. Positie is verloren. Er gaan punten verloren. De race is niet alleen onveilig; het is niet competitief. voor iedereen die een fout maakt.
Het eindresultaat
Een race annuleren vanwege regen betekent niet dat je voorzichtig moet zijn. Het gaat om overleven.
De combinatie van huilers, aquaplaning en infield traps creëert een scenario waarin bestuurdersfouten niet het probleem zijn. Het milieu wel
Zelfs een lichte strooi is genoeg om een Cup Series-evenement te vertragen. Op het moment dat het baanoppervlak glad wordt, trekken de officials de rode vlag. Chauffeurs cirkelen rond de pitlane of gaan naar de garage, wachtend op een scheutje zonneschijn of een pauze in de wolken. Als de lucht grijs blijft, sterft het ras. Het wordt geduwd.
NASCAR heeft de voorzittershamer over deze beslissingen. Wanneer vocht het asfalt in een spiegel verandert, heeft de sanctie-instantie doorgaans twee wegen vooruit. De regels maken het mogelijk om een winnaar uit te roepen als de race halverwege is, zelfs als de omstandigheden verraderlijk blijven. Hiervoor moet minimaal de helft van de geplande ronden worden afgelegd. Denk eens aan de Daytona 500. Het is een aangelegenheid van 200 ronden. Als er 101 ronden in de boeken staan en de hemel opengaat zonder voorspelling van opklaringen, kan NASCAR het officieel gedaan noemen. De leider op de baan als de rode vlag zwaait, neemt de geblokte vlag. De trofee wordt uitgereikt. De punten worden toegekend.
Als het deelnemersveld die drempel van 50% niet heeft bereikt, wordt de race opgeschort. De vraag wordt: kan de baan op tijd uitdrogen? Als de vertraging de fundamentele omstandigheden niet verandert (wat betekent dat de regen slechts een tijdelijke pauze is), kan het evenement opnieuw worden gepland voor de volgende racedag. Meestal is dat de volgende droge dag. Soms is het het eerstvolgende beschikbare raceweekend.
Die tweede optie is een logistieke nachtmerrie. Het NASCAR-schema is bomvol. Er zijn zeer weinig open slots. Het verplaatsen van een race naar een ander weekend verstoort de hele flow van het seizoen. Chauffeurs en crewchefs zijn wekenlang bezig met het voorbereiden van specifieke instellingen voor specifieke circuits. Een plotselinge verschuiving beperkt de oefentijd en gooit hun ritme in de war. Niemand wil dit zien gebeuren.
De financiële klap reikt tot ver buiten de spoormuur. Trackeigenaren, verkopers en fans voelen allemaal de druk. In een standaardweekend worden honderden uitzendkrachten ingehuurd voor concessies, beveiliging en verkeerscontrole. Als de race naar een doordeweekse dag of een onverwachte datum wordt verplaatst, zijn deze werknemers mogelijk al weer aan het werk. Ze kunnen niet binnenkomen. Baaneigenaren moeten zich haasten om vervangers te vinden of overuren te betalen, wat hun bedrijfsresultaten aantast.
Verkopers krijgen zwaardere klappen. Het is minder waarschijnlijk dat mensen de elementen trotseren om een hoed of een modelauto te kopen. Het voetgangersverkeer neemt af. De inkomsten verdwijnen.
Dan is er de reclame. Merken geven honderdduizenden dollars uit voor specifieke slots. Ze wedden op een bepaalde publieksgrootte en kijktijd. Als het weer het schema verandert, worden die contracten rommelig. Telt de advertentie mee als de race twee dagen wordt uitgesteld? Verandert het publiek? De voorwaarden veranderen en het geld komt niet altijd overeen met de nieuwe realiteit.
Tickethouders zijn ook niet van de kaart. Ja, zij kunnen hun stubs inwisselen voor de nieuwe datum. Maar ze moeten weer voor gas betalen. Misschien zijn ze een extra nacht in het hotel verschuldigd. Ze kunnen een dag loon verliezen als ze vrij moeten nemen van hun werk om de reis te maken. Het is een waterval van onverwachte kosten voor een dagje entertainment dat door de wolken in het niets is verdwenen.
Niets van dit alles is gewenst. Maar het is noodzakelijk. Veiligheid staat voorop. Concurrentievermogen is belangrijk. Je kunt niet op een ijsvlakte racen zonder levens te riskeren en het product te verpesten. De vertragingen en annuleringen zijn de prijs om de sport intact te houden.
Voor meer details over hoe de sport werkt, bekijk de gerelateerde artikelen over hypermiling, racegrooves en uitzendmechanismen.
Gerelateerde HowStuffWorks-artikelen
-
Wat is hypermiling?
-
Hoe racegroeven werken
-
Hoe NASCAR-uitzendingen werken
-
Hoe het NASCAR-schema werkt
Nog meer geweldige links
-
NASCAR
-
Stock Car-wetenschap
Bronnen
-
Allison, Liz. De meidengids voor NASCAR. Centrumstraat. New York. 2006.
-
Huller, Scott. Een beetje zijwaarts: een week in een NASCAR Winston Cup-raceteam. Uitgeverij MBI. 1999.
-Lemasters, Ron. “Veel meer dan een racedag die verloren gaat als het regent.” 27 februari 2008. (26 november 2008) http://www.nascar.com/2008/news/business/02/27/rain.california.business/index.html
-
Leslie-Pelecky, Diandra. De natuurkunde van NASCAR: hoe je staal+gas+rubber=snelheid maakt. Dutton. 2008.
-
Leslie-Pelecky, Diandra. “Wat is een huiler?” (20 november 2008). http://www.stockcarscience.com/scienceTopics/scsTrack_Weepers.php
-Martijn, Mark. NASCAR voor Dummies. Wiley Publishing, Inc.New York. 2000.
-
Het officiële NASCAR BUSCH Series Grand National Division-handboek. Harper-entertainment. 1998.
-
Sportnieuwsdienst. “Fellows wint op regenbanden op de Road Course in Montreal.” 4 augustus 2008. (28 november 2008). http://www.nascar.com/2008/news/headlines/bg/08/02/rfellows.montreal.winner/index.html
