Paraliż nie jest odosobnionym zjawiskiem. Jest to utrata dobrowolnej kontroli mięśni. Może to być spowodowane uszkodzeniem tkanki nerwowej, uszkodzeniem mięśni lub spowolnieniem metabolizmu na styku nerw-mięsień. Wpływ może być bardzo różny. Możesz stracić mobilność w nogach (paraplegia). Inną możliwością jest utrata kontroli nad rękami i nogami (porażenie czterokończynowe). Może również wystąpić osłabienie mięśni po jednej stronie ciała (porażenie połowicze), wpływające tylko na jedną stronę ciała, na przykład twarz, ramię lub nogę.
Większość chorób powodujących paraliż można podzielić na dwie kategorie. Pierwszym z nich jest strukturalne uszkodzenie nerwów lub mięśni. Po drugie, zaburzenia metaboliczne upośledzają funkcję nerwowo-mięśniową. W niektórych przypadkach choroba może ogólnoustrojowo wpływać na cały układ ruchowy (neurony górne lub dolne lub mięśnie). Najczęściej jednak pojedyncza zmiana ogniskowa dotyczy jednego elementu lub dwóch sąsiadujących ze sobą części na niewielkim obszarze.
Jak urazy mózgu i rdzenia kręgowego prowadzą do paraliżu
Najczęstszą przyczyną porażenia połowiczego jest uszkodzenie dróg piramidowych mózgu. Zwykle ma to miejsce, gdy duża tętnica mózgowa zostaje zablokowana przez skrzep krwi lub pęka w wyniku krwawienia. Guzy mózgu mogą również powodować porażenie połowicze, ale zwykle postępują w ciągu tygodni lub miesięcy. Uszkodzenie lewej półkuli u osób praworęcznych zwykle powoduje afazję. Oznacza to, że nie możesz poprawnie mówić, pisać ani czytać.
Problemy dwustronne, które dotyczą obu stron, często wskazują na rozsianą chorobę mózgu. Ciężka miażdżyca mózgu lub kiła naczyniowa mogą powodować porażenie rzekomoopuszkowe. Terminy takie jak „porażenie mózgowe” i „diplegia spastyczna” odnoszą się do obustronnego porażenia połowiczego wynikającego z nieprawidłowości prenatalnych lub urazu porodowego.
Zakrzepy naczyniowe i krwawienia do rdzenia kręgowego są rzadkie. Uszkodzenie układu piramidowego jest zwykle spowodowane deformacją kręgosłupa. Częstą przyczyną są choroby kości i stawów, złamania i zwichnięcia. Pewną rolę odgrywają także nowotwory rdzenia kręgowego, stwardnienie rozsiane i udar. Przyczyną mogą być również choroby zapalne związane z niedokrwistością złośliwą. U osób w średnim i starszym wieku postępująca paraplegia spastyczna jest zwykle spowodowana zwyrodnieniowym zapaleniem stawów kręgosłupa. W tym przypadku przepuklina dysku wnika do dolnego kanału kręgowego w odcinku szyjnym i uciska nerw.
Problemy z tkanką mięśniową i dolnymi neuronami ruchowymi
Ataki na dolne neurony ruchowe często prowadzą do paraliżu i zaniku mięśni. Główną przyczyną jest polio. Wpływa na ciała komórkowe lub neurony ruchowe w rdzeniu przedłużonym i rdzeniu kręgowym. Zapalenie wielonerwowe to kolejny proces obwodowy, który wpływa na te neurony. Porażenie Bella to zupełnie inna sprawa. Jest to postać zapalenia nerwów obwodowych o nieznanym pochodzeniu, atakująca nerw twarzowy. W efekcie wszystkie mięśnie po drugiej stronie twarzy zostają sparaliżowane.
Choroby bezpośrednio uszkadzające tkankę mięśniową są rzadkie. Szczególnie zauważalna jest dystrofia mięśniowa. Jest to choroba dziedziczna. Poważne zmiany w samych mięśniach powodują paraliż. Objawy obejmują postępujące symetryczne osłabienie i wyniszczenie.
Rzadką odmianą jest rzekomoprzerostowa dystrofia mięśniowa. Rozpoczyna się przed okresem dojrzewania. Częściej występuje u mężczyzn i często powoduje poważną niepełnosprawność trwającą kilka lat. Inne typy zwykle rozpoczynają się w okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości. Wpływają w równym stopniu na mężczyzn i kobiety i postępują znacznie wolniej.
Zaburzenia metaboliczne i funkcje nerwowo-mięśniowe
W niektórych przypadkach mięśnie mogą zostać osłabione, ale nie dochodzi do strukturalnego uszkodzenia nerwów ani tkanki mięśniowej. Jest to oznaką zaburzeń metabolicznych. Choroby endokrynologiczne, niektóre zatrucia i różne zaburzenia metaboliczne mogą powodować ten objaw. Najczęstszym przykładem jest miastenia. Jej przyczyna pozostaje nieznana.
Ten stan powoduje osłabienie mięśni, ale nie atrofię. Może być lekki lub ciężki. Może dotyczyć całego ciała lub tylko wybranych grup mięśni. Zwykle atakuje mięśnie kontrolowane przez nerwy czaszkowe. To osłabienie jest spowodowane defektem procesu chemicznego, który przekazuje impulsy z zakończeń nerwów ruchowych do włókien mięśniowych. Niektóre leki, takie jak neostygmina, mogą pomóc w kontrolowaniu objawów.
Granica między uszkodzeniem strukturalnym a dysfunkcją metaboliczną może się zatrzeć. Zablokowany przepływ krwi może powodować problemy strukturalne. Brak równowagi chemicznej może powodować brak równowagi metabolicznej. Obydwa mogą powodować paraliż. Różnica tkwi w mechanizmie. Zrozumienie, jakie mechanizmy są zaangażowane, określi leczenie. Czy to zakrzep krwi? Wirus? Nieprawidłowość genetyczna? A może sygnał jest nieprawidłowy?
Diagnoza często wymaga połączenia tych wskazówek. Historia medyczna jest ważna. Ważna jest prędkość startu. Lokalizacja jest ważna. Nie ma jasnej odpowiedzi. Ciało jest złożone. Dotyczy to szczególnie układu nerwowego. Zrozumienie, gdzie wystąpiła awaria, jest pierwszym krokiem w zarządzaniu tym, co będzie dalej.
