Thanksgiving-resten rechtvaardigen meestal geen medische interventie. Dat uitgestrekte, spijtige gevoel na een grote maaltijd? Normaal. We hebben onszelf allemaal beloofd dat we de volgende dag naar de sportschool zouden gaan. Maar wat als die sensatie geen eenmalige gebeurtenis is? Wat als het elke maaltijd is? Elke dag?
Dat is niet alleen slechte discipline. Dat kan een gezondheidsprobleem zijn.
Het verschil tussen eetbuienstoornis en andere aandoeningen
We moeten het hebben over eetbuistoornis (BED). Het verschilt van andere eetstoornissen zoals boulimie. Mensen met BED consumeren dwangmatig grote hoeveelheden voedsel. Ze zuiveren niet. Ze sporten niet om het te verbranden. Ze eten gewoon.
Het treft bijna 3% van de Amerikanen.
Het resultaat? Gewichtstoename is gebruikelijk, maar niet universeel. Sommige mensen met BED hebben een normaal gewicht. Anderen worden zwaarlijvig. De stoornis hangt ook nauw samen met depressie. Onderzoekers zijn nog steeds bezig met het ontwarren van de oorzaken. Is het een dieet? Hersenchemie? Emotionele nood? We weten het nog niet zeker.
Om tot de kern van uw probleem te komen, moet u weten waarom u te veel eet.
Vraag het jezelf af. Is het een ongezond lichaamsbeeld? Een verbroken relatie met eten? Dit zijn behandelbare gedragsproblemen. Of is het iets biologisch? Iets genetisch?
Prader-Willi-syndroom en de onverzadigbare honger
Voer het Prader-Willi-syndroom in. Dit is geen keuze. Het is een genetische aandoening.
Denk aan het syndroom van Down. Dat is een fout op chromosoom 21. Bij Prader-Willi is chromosoom 15 betrokken. Meestal ontbreken genen. Soms zijn er extra exemplaren. In zeldzame gevallen werken de genen gewoon niet.
Het is zeldzaam. Ongeveer 1 op de 10.000 tot 25.000 mensen. Het treft alle rassen en geslachten in gelijke mate.
De boosdoener is de hypothalamus. Dit kleine deel van je hersenen regelt de honger. Dorst. Slaap. Geslachtsdrift. In Prader-Willi breekt het.
De symptomen beginnen al in de kindertijd als voedingsproblemen. Dan komt de verschuiving. Rond de eerste verjaardag slaat de honger toe. Constant. Onverzadigbaar. Deze mensen voelen zich nooit vol. Snelle gewichtstoename volgt. Samen met spierzwakte, leerproblemen en een kleine gestalte.
Hoe chronisch overeten het lichaam schaadt
Eetbuien vernietigen de feedbackloops van het lichaam. In het bijzonder het endocriene systeem. Dit systeem beheert hormonen en metabolisme. Wanneer het overweldigd raakt, herkent uw maag niet langer volheid.
De risico’s stapelen zich snel op.
Obesitas leidt tot:
– Type 2-diabetes
– Galblaasziekte
– Bepaalde vormen van kanker
– Reproductieve problemen
– Hartziekte
– Artritis
– Slaapapneu
– Astma
En vroegtijdig overlijden.
Het Office of the Surgeon General schat dat er jaarlijks 300.000 sterfgevallen zijn als gevolg van obesitasgerelateerde problemen. U hoeft niet morbide obesitas te hebben om risico te lopen. Slechts 10 tot 20 pond extra gewicht (5 tot 9 kilogram) verhoogt het risico van een volwassene op vroegtijdig overlijden.
Het gaat niet om wilskracht. Het gaat over biologie. En voor sommigen is de biologie kapot.
