Kaká was niet alleen een deelnemer aan de WK-overwinning van Brazilië in 2002. Hij was een kernonderdeel van dat legendarische team. De Braziliaanse middenvelder hielp mee aan de vijfde titel van het land, maar zijn individuele lofbetuigingen begonnen pas echt te schitteren in de jaren die volgden.
In 2005 was hij al begonnen met het verstevigen van zijn nalatenschap. Brazilië won dat jaar de FIFA Confederations Cup. Twee jaar later, in 2009, herhaalden ze deze prestatie. Kaká kwam niet alleen opdagen voor deze toernooien. Hij domineerde hen. Het winnen van de Gouden Bal op de Confederations Cup van 2009 markeerde hem als de beste speler van het toernooi. Het was een duidelijk signaal dat zijn clubvorm zich vertaalde naar internationale glorie.
Zijn impact op clubniveau was statistisch gezien zelfs nog groter. De verhuizing naar AC Milan veranderde alles. In 2007 leidde hij de Rossoneri naar glorie in de UEFA Champions League. De cijfers ondersteunen de hype. Hij scoorde 10 doelpunten tijdens die campagne. Dat totaal maakte hem tot de hoogste doelpuntenmaker van het toernooi. Het komt zelden voor dat een middenvelder bovenaan de scorelijst van de Champions League staat. Kaká deed het terwijl hij zijn team naar de ultieme prijs leidde.
Het winnen van de Gouden Bal op de Confederations Cup van 2009 en het leiden van AC Milan als topscorer in de Champions League van 2007 bepaalden Kaká’s topjaren.
Het traject was steil. Vanaf het WK-podium tot club Europa was zijn efficiëntie ongeëvenaard. Hij hielp niet alleen. Hij scoorde. Hij heeft gewonnen. Hij werd uitgeroepen tot beste speler. Het was geen toevalstreffer. Het was een aanhoudende periode van topprestaties waar fans nog steeds naar verwijzen als ze de grootste Braziliaanse spelmakers bespreken. Vooral de Champions League-ronde van 2007 blijft een masterclass op het gebied van controle en afwerking op het middenveld.
