De loterij is een wreed spel. Eén slecht seizoen en je staart in de loop van een topselectie. Het is niet alleen maar pech; het is een statistische realiteit voor franchises die moeite hebben gehad om duurzaam op te bouwen. Als je kijkt naar wie de meeste macht heeft om een rooster van de ene op de andere dag opnieuw vorm te geven, ontstaat er een duidelijke hiërarchie uit het stof van eerdere concepten.
De Cleveland Cavaliers staan helemaal bovenaan deze stapel. Ze hebben zes keer de nummer één keuze gehouden. Dat is een ongeëvenaarde hoeveelheid hefboomwerking. Het spreekt over een geschiedenis van wederopbouw, sommige succesvol, andere niet. Maar ze zijn niet de enigen die regelmatig de top van de orde bezoeken.
De Houston Rockets en de Sacramento Kings staan gedeeld op de tweede plaats. Beide franchises hebben vijf keer de nummer één keuze gekregen. Vijf kansen om een hoeksteenspeler op te stellen. Vijf keer om te proberen de droogte van een kampioenschap te doorbreken of het ontbrekende stuk te vinden.
Daaronder wordt de lijst opgesplitst in een drukke laag. Zeven teams hebben zich vier keer als eerste geselecteerd. Deze groep leest als een appèl van franchise-keerpunten:
- Atlanta Hawks
- Milwaukee Bucks
-New Yorkse Knicks - Orlando magie
-Philadelphia 76ers - Portland Trailblazers
- Washington-tovenaars
Elk van deze vier keuzes vertegenwoordigt belangrijke momenten waarop een team naar boven moest kijken. Voor de Sixers betekende het de keuze voor Joel Embiid. Voor de Bucks betekende het Giannis Antetokounmpo. Voor de Knicks betekende het meerdere kansen om een gezicht van de franchise te vinden.
Het verschil tussen zes en vier is op papier klein, maar in de praktijk enorm. Het betekent dat de Cavaliers meer kansen hebben gehad om de richting van hun franchise te dicteren dan bijna wie dan ook in de geschiedenis van de competitie. De Rockets en Kings hebben er vijf gehad. De rest van deze elitegroep heeft er vier gehad.
Het is een herinnering aan hoe het ontwerp werkt. Je mag je positie niet kiezen. Je verdient het door te presteren. Of het ontbreken daarvan. En als je er eenmaal bent, kan de keuze die je maakt nog tientallen jaren nagalmen.
