De cijfers zijn lelijk. De Wereldgezondheidsorganisatie voorspelt dat de mondiale kankergevallen zullen stijgen van ongeveer 20,6 miljoen nu naar bijna 35 miljoen in 2030. Wacht, 2050. Dicht genoeg voor een doemscenario. Het is een stijging van 70%.
Hier is de ongemakkelijke waarheid. Betere medicijnen zullen dit niet oplossen. Wetenschappelijke wonderen kunnen de demografische onvermijdelijkheid niet ontlopen. Als we de diepe verrotting van de mondiale gezondheidszorg niet aanpakken, zullen miljoenen mensen blijven sterven aan kankers die we kunnen tegenhouden.
Het is niet alleen geluk
Waarom worden we steeds zieker?
Leeftijd. Het is meestal gewoon de leeftijd. Mensen leven nu langer. De bevolking groeit. Als je meer jaren op aarde doorbrengt, wordt de kans groter dat een kwaadaardige cel een feestje geeft. Dat is biologie, geen boosaardigheid.
Maar het is niet alleen biologie. Bijna 40% van deze vormen van kanker is het gevolg van keuzes die we maken. Of omgevingen waarin we gevangen zitten. Tabak. Alcohol. De hele dag op je kont zitten. Obesitas. De CDC merkt op dat zwaarlijvigheid verband houdt met ten minste twaalf verschillende vormen van kanker: borst-, alvleesklier-, lever-, noem maar op. We eten en leven onszelf in ziekte.
De geografie van de hoop
De echte slechterik is niet de tumor. Het is de portemonnee.
Wij hebben het geneesmiddel. Of we hebben de tools. Het probleem is dat je ze moet kopen.
In rijke landen overleeft 87% van de vrouwen met borstkanker vijf jaar. Bij arme landen is dat 42%. Die kloof is geen wetenschap. Dat is infrastructuur. Minder dan een derde van de landen neemt uitgebreide kankerzorg op in hun volksgezondheidsplannen. Op sommige plaatsen slaat 90% van de mensen de behandeling over. Niet omdat ze willen sterven, maar omdat ze te arm zijn om in leven te blijven.
“Minder dan 1 op de 3 landen omvat uitgebreide kankerzorg binnen de universele gezondheidszorgdekking.”
Het is absurd. Een diagnose wordt een financiële doodvonnis voordat de fysieke doodvonnis arriveert.
Glimmen
We kunnen de goede dingen niet negeren, ook al lijkt het schaars.
Het aantal rokers wereldwijd is sinds 2101 met 27% gedaald. Wacht. 2010. Dat helpt. Gevallen van longkanker volgen de rook. Het HPV-vaccin maakt nu deel uit van 85% van de nationale programma’s. Baarmoederhalskanker is voor jonge meisjes in delen van Europa vrijwel aan het verdwijnen. Screening werkt. Wanneer u het werk daadwerkelijk doet, redt vroege detectie levens. Investeringen in de volksgezondheid werpen vruchten af. Als dat niet zo was… te voorkomen.
Voorbij het lichaam
Kanker is een economische gebeurtenis.
Vijfenveertig procent van de patiënten heeft te maken met financiële problemen. De kosten zijn niet alleen chemorekeningen. Het zijn verloren lonen. Het is isolatie. Mantelzorgers raken opgebrand. De ziekte dringt door in gezinnen en gemeenschappen, waardoor hulpbronnen en stabiliteit uitgeput raken. Het is een sociale crisis die zich voordoet als een medische crisis.
De keuze voor de toekomst
2050 is nog steeds drie decennia verwijderd.
De WHO overhandigt ons niet zomaar een profetie. Het overhandigt ons een rekening. We moeten de kapotte onderdelen van de gezondheidszorgsystemen repareren. Preventie uitbreiden. Bouw ziekenhuizen waar er geen zijn. Stop met het behandelen van gezondheid als een luxegoed.
Ziek worden moet afhankelijk zijn van geluk. Behandeling moet afhankelijk zijn van de behoefte. Momenteel is het afhankelijk van een postcode en een banksaldo. Dat is geen systeem dat de moeite waard is om te redden. Het moet vervangen worden. Of in ieder geval: het moet gerepareerd worden. Vlak voordat we allemaal tachtig worden en de cijfers omhoog zien tikken.
