Sezon 1923 nie był łatwy. Nawet zdalnie. New York Yankees przewodzili w lidze amerykańskiej od dnia otwarcia i nigdy nie oglądali się za siebie. Do połowy czerwca żadna drużyna nie była w odległości mniejszej niż pięć meczów. Skończyli 16 meczów za drugim w tabeli Detroit. Boston Red Sox, zajmując siódme miejsce, tracił 37 meczów do lidera. Fani w całej AL są znudzeni. Yankees po prostu wygrywali.
Statystyki Roota w roku 1923
Ruth była wtedy absurdalna. Poprowadził AL w siedmiu kategoriach. Procent bazowy. Średni wpływ. Trafił o 12 home runów więcej niż kolejny najlepszy gracz w baseballu. Jego średnia odbicia 0,393 była najwyższa w jego karierze. Tylko .403 Harry’ego Heilmana przekroczył ten wynik.
Miotacze próbowali odebrać mu kij. To nie zadziałało. Ruth nadal ma 170 strikeoutów. Nikt nigdy nie zdobył więcej strikeoutów w jednym sezonie. Następny najbliższy baseballista otrzymał o 72 mniej darmowych podań. Zdobył nagrodę MVP bez walki.
Czy rok 1923 był najlepszym rokiem w jego karierze? Biografowie kłócą się. Rut tak nie uważała. Powiedział biografowi, że to był jego „rok szczytowy”.
Mistrzostwa Świata 1923
Giganci powracają. John McGraw wykonał swój ruch. Każdą piłkę rzuconą przez jego miotaczy zwracał do Ruth. McGraw powiedział, że dzięki temu jego gracze czują się mniej odpowiedzialni. „Baseballiści mogą wykonywać swoją pracę bardziej profesjonalnie, gdy czują, że ktoś inny bierze na siebie odpowiedzialność”.
Yankees przegrali pierwszy mecz 5:4. Casey Stengel w pierwszej dziewiątej rundzie zdobył home run od wewnątrz parku. Podszewka jego buta poślizgnęła się, gdy obiegł pierwszą bazę. Prawie spadły mu buty. Jego prędkość zniknęła. Następnego dnia Damon Runyon napisał o chodzie Stengela. Stało się klasykiem.
Yankees przegrali osiem meczów z rzędu z Giants. Trzy w 1921 r., kiedy Root miał ropień łokcia. Cztery w 1922 r.
Drugi mecz zmienił wszystko. Ruth zaliczył dwa home runy. Jeden z nich przeleciał przez dach prawego pola stadionu Polo Grounds. Drugi pomógł Yankees wygrać 4-2.
Stengel wygrał trzeci mecz z wynikiem 1:0. Udało mu się zdobyć home run. Po okrążeniu trzeciej bazy pokazał ławce rezerwowych drużyny Yankees kciuk w górę. Yankees udawali, że są zszokowani. Poprosili sędziego Landisa o orzeczenie. Landis powiedział: „Kiedy facet zdobywa dwa home runy i wygrywa dwa mecze w World Series, zasługuje na odrobinę zabawy”.
Stengel był jedynym źródłem emocji dla Giants. Yankees eksplodowali sześcioma seriami w drugiej i czwartej rundzie. Zdobyli siedem runów w pierwszych dwóch rundach meczu 5. Szóstą rundę rozpoczęli pięcioma runami w ósmej rundzie.
Yankees po raz pierwszy w historii zostali mistrzami świata. Ruth zaliczył trzy home runy i strzelił osiem runów w 19 at-batach. Piłki sprawdzające McGrawa dały mu osiem strikeoutów.
Łączna liczba widzów sześciu meczów wyniosła 302 000. Przychód brutto osiągnął 1 milion dolarów. Każdy gracz Yankees otrzymał 6160,46 dolarów. Giants otrzymali 4112,81 dolarów. Rekord ten utrzymywał się do 1935 roku.
Kochanie, duży chłopiec
Rut kochała dzieci. Bardzo wiele.
Podczas jego pomeczowego tournée po kraju po jednym meczu na boisko zalało 6000 dzieci. Przygwoździli go. Naciskali na niego, dopóki nie rozproszyło ich czterech policjantów. Ruth wstała, cała i roześmiana. Chciał rzucić im piłki baseballowe. Policja powiedziała, że nie. Bali się zamieszek.
Podczas wiosennego treningu w 1924 roku Jocco Conlan, który później został głównym sędzią ligi, grał dla Rochester Red Wings w serii pokazowej przeciwko Yankees. Conlan opowiedział tę historię:
“W Mobile był duży tłum. Po meczu drużyny pojechały do hotelu na kolację, a Ruth nadal nie wrócił [z meczu. W końcu przyszedł około ósmej bez czapki, miał podartą koszulę, rękawiczkę przewiązał sznurkiem do pasa, a jego strój baseballowy był od kolan w górę pokryty błotem i gliną z Alabamy.”
Dziennikarze pytali, gdzie był. Ruth powiedziała: “W parku pozostało około 75 dzieci, które chciały grać w baseball. Cały czas po meczu spędziłem na uderzaniu piłek i zbieraniu ich z dziećmi. “
Sezon 1924
Ruth pojechała do Hot Springs, aby schudnąć zimą. Ważył około 240 funtów. Potem uderzył wiosenny chłód. Płonął gorączką. W ciągu kilku tygodni schudł 22 funty.
Największą wiadomością dotyczącą wiosennych treningów nie była waga. To były pieniądze. Ruth zgubiła banknot na 1000 dolarów pomiędzy hotelem drużyny a bankiem. Zaczął od czterech z tych rachunków.
Sezon 1924 był zły dla Yankees. Zespół się starzał. Czterech głównych zawodników i prawie cała ławka rezerwowych miała ponad 30 lat. Nadal chodzili do nielegalnych barów. Nadal urządzali duże imprezy. Były głośniejsze niż kiedykolwiek. Ich wydajność spadła. Oprócz Baba.
Root miał 29 lat. Jeszcze dużo życia przed nim. Biografowie po raz pierwszy wspominają o tym, że zażywał sodę oczyszczoną w 1924 roku. Używał jej do uspokojenia żołądka.
Bawił się całą noc. Przed każdym meczem jadł hot dogi i pił napój gazowany. Potem wziął trochę wodorowęglanu. Wydał z siebie dużą czkawkę. Potem poszedł grać w baseball.
Jak walka Ty Cobba i Babe Rutha zmieniła sezon
Chaos na boisku nie skończył się przy barze. Przeniósł się na boisko. Ruth i Ty Cobb wdali się w bójkę, w wyniku której tłum stracił głowy. Wściekli kibice Detroit wtargnęli na boisko. Mecz zakończył się porażką Yankees, ale szkody już zostały wyrządzone. Wypędzenia, kary i zespół, który pod wodzą menadżera Mitchella Higginsa wymknął się spod kontroli. Nie mógł ich powstrzymać.
Higgins podjął desperacki ruch w połowie sezonu. Sprzedał Carla Maysa, utalentowanego, ale trudnego miotacza, do Cincinnati. Ten handel złamał Yankesów. Z pewnością zaczęli gorąco, ale senatorowie z Waszyngtonu nabierali rozpędu. Bez Mace’a Nowy Jork nie byłby w stanie utrzymać tempa. Senatorowie wygrali 16 z ostatnich 21 meczów. To późne pchnięcie wystarczyło. Yankees zakończyli rywalizację z dwoma meczami straty.
Co Rut zrobiła w 1924 roku?
Root zachowywał dobry humor nawet wtedy, gdy sezon był niejasny. Pamiętasz ten gorący dzień przed prezydentem Hardingiem? Bab otarł czoło wielką chusteczką i zapytał: „Gorąco jak cholera, prawda, prezydencie?”
Ale statystyki były niezaprzeczalne. Zdobył swój pierwszy i jedyny tytuł mrugnięcia. Znów zdobył koronę home runu. Prowadził w lidze pod względem zdobytych runów, łącznej liczby baz, procentu bazowego, procentu bazowego i współczynnika uderzeń. Guus Gouslin z senatorów zaliczył 129 runów. Korzeń miał 121. Ta niewielka luka oznaczała brak Potrójnej Korony. Nigdy tego nie wygrał.
Dlaczego podróż krajowa Baby Ruth w 1924 r. była historyczna
Tego lata Root wyruszył w swoją najbardziej udaną trasę koncertową po kraju. Zespoły Roota i Boba Muselów przejechały 8500 mil. Grali w 15 miastach. Na mecze przybyło 125 000 kibiców. Zespół Rutha zanotował 15 zwycięstw i 0 porażek. W serii zanotował 17 home runów.
Zasięg komercyjny był absurdalny. Biograf Marshall Smelser zauważył, że w 1924 r. 10 000 piłek i 2000 nietoperzy nosiło podpis Roota. Nauczył nawet trenera Yankees, jak udawać.
Z jakimi problemami zdrowotnymi borykała się później Babe Ruth?
Niezwyciężoność nie trwała długo. W nadchodzących latach Baba będzie nękać szereg chorób. Organ, który byłby w stanie przebić Ty Cobba i wyprzedzić senatorów, miał swoje ograniczenia.
